Radio Silence

Listen, please, to your machine,
Radio Silence.
Someone is calling you
May Day!

Listen, please, to your machine
before it's turned off
blood off and out of voice
Someone is calling
Beyond this gilded New Dark (C)age
I hear the screaming from a dream
Radio Silence

Here comes the flood
with man-made mushrooms
living upon our deadly dreams
The carnivorous frequency
is drifting along
the wide open world
The wide open wound
is leaking out silence

Who ‘s ever heard
the Bombay ‘s hiring
Who has realised
the bomb ace hiding
under polished smiling

Who ‘s ever smelled
the mellow blowing on the flags
whispering for the whites and blacks

Its carnivorous frequency
whitens on the white dead blood
leaking on off the sudden flood
and heroin smiles arresting

And hero in smiles arresting
Does he really breathe the reeking air
Does he really speak to his machine
before it's turned off?

I left a message for you, bud
Oh! Listen, please, to your machine
Is beating off and out of voice
Is bleeding out the only choice
From deepest veins of your brave heart
this middle age must fall apart

I left a message for you, bud
Is written with the last pure blood
The mellow ‘s whispering «May Day!»
and Radio ‘s in Silence


10-7-1996, 01:20 - 02:35, 9236

Αποδήμηση

Κοίταξε γύρω σου
Σε τούτο τον τόπο δεν υπάρχει ουρανός
τα φτερά σου ν’ ανοίξεις
δεν κυλά ποταμός για να σβήσεις την δίψα σου
ν’ αντικρύσεις στο διάφανό του νερό την ασχήμια σου

Άκου! Στον τόπο αυτόν δεν ακούγονται ήχοι
πουλιών κελαηδήματα δεν αντηχούν
καταρράκτες δεν χύνουν νερά τους

Νοιώσε! Στον τόπο αυτόν δεν φυσάει τ’ αγέρι
η βροχή δεν αφήνει να πέσουν οι διάφανες στάλες της

Κοίταξε γύρω σου
Στον τόπο αυτό δεν υπάρχει ουρανός
να σηκώσεις τα μάτια σου
ο Ήλιος δεν στέλνει το Φως του
το κορμί σου ν' αγγίξει
Το σκοτάδι είν’απέραντο
η νύχτα ατέλειωτη, τ’ αστέρια σβησμένα

Πώς μπορείς να ελπίσεις γαλανό ουρανό
που δεν είδες ακόμα το χρώμα του?
Του Ηλιου την θάλπη πώς μπορείς να αισθανθείς
δίχως νά ‘χεις ποτέ αντικρύσει το Φως του?
Κοίτα τριγύρω σου την τρελή ζωή σου
Πού μπορείς να βρεθείς για να βρεις γαλανό ουρανό?
Προς τα πού θα στραφείς ν’ αντικρύσεις τον Ήλιο?

...αλλά... τα φτερά σου μην κλείνεις
μάθε πώς να πετάς, ν’ αποδημείς σε φωτεινότερους τόπους
Αργά δυναμώνει το Φως κι είναι μακριά η ημέρα

Άνοιξέ τα λοιπόν τα φτερά σου και πέτα
αν δεν ζητάς να πεθάνεις μονάχος κι αναίσθητος
μές σ’ έναν κόσμο τρελό, βαθιά νυχτωμένο

Κοίτα τριγύρω σου!
Στον τόπο αυτό δεν υπάρχει ουρανός
Είναι τώρα λοιπόν ο καιρός ώστε ν’ αποδημήσεις
ν’ ανακαλύψεις ξανά
τον γαλανό ουρανό
ν’ ανακαλύψεις ξανά
την φωτεινή τού Ηλιου θαλπωρή
Άνοιξε τώρα -λοιπόν- τα φτερά σου
αν δεν ζητάς να πεθάνεις μονάχος κι αναίσθητος
σε τούτη την έρημο

Άνοιξέ τα -λοιπόν- τα φτερά σου και πέτα
προς την ελευθερία σου!


28-10-1987, 6058
Αλλαγή εσωτερικού ρυθμού: 12 Νοεμβρίου 2010

Προστατευτική ασπίδα

Κάποια βραδιά θα συναντήσεις στον δρόμο έναν ζητιάνο
- δεν θά ‘ν‘ σαν τους άλλους αυτός, χρήματα δεν θα ζητά
Μια ματιά να του ρίξεις μονάχα ζητά -
κι όταν θα προσπεράσεις, θα έχεις καταλάβει
πως είσ’ εσύ που ζητιανεύεις
κι είναι μονάχ’ αυτός που μπορεί να σου δώσει
αυτό που ζητάς.

5-1-1989, 6493