Βυθίζομαι στην ύφεση

Βυθίζομαι στην ύφεση
δι' έλάσσονα αιτία
ορθώνω, στην κορύφωση
πνεύματος επαιτεία

Το ασυμβίβαστο, αφανές
στην χώρα αυτή τού πόνου
Έληξαν οι δεξαμενές
τού προϊόντος χρόνου

Ζητώ, στον δρόμο, γιατρειά
τού θάνατου, που πήρα
μα απλώνει χείρα κραταιά
κι αφήνει μαύρη χήρα

Ακόμα οι λέξεις ίπτανται
που μού 'παν τότε, μάλλον:
"Οι αράχνες επιτίθενται
σε απόθεμα κρυστάλλων"

Ζητώ απ'τον δρόμο γιατρειά
τού θάνατου, που πήρα
μα απλώνει χείρα κραταιά
κι αφήνει μαύρη χήρα.

Ενώ δεν ξέρω τι θα βρω
ακούω την φωνή μου
μέσα σε σπήλαιο λαμπρό
κι ανάβει η προσμονή μου.

Ραβδιά τού μέλλοντος ηχώ
κραγιόνια μεγαλείου
Ραγιά με είπαν, και κυλώ
σε ράγες μεταλλείου!

19-5-2011, 00:35 - 01:23

ΣΤ' ΟΥΡΑΝΟΥ ΤΟ ΧΥΜΕΝΟ ΓΑΛΑΞΙΟ

Τους κύκλους τους στενόχωρους τους δούλεψες
κι αντιμετώπισες τις λύπες
Στις πλέον άγριες φουρτούνες βούλιαξες
με σκαρί όλο τρύπες

Στους καταρράκτες μόνος μού(χ)λιασες
και με φτερούγες νήπιες
στην θύελλα τού Κόσμου ούρλιαξες
Τις Καταιγίδες ήπιες.

Με φορτούνες σκληρές μονομάχησες
και τη νίκη δεν βρήκες
κι ως το τέλος τού Κόσμου περπάτησες
με λειψές αλφαβήτες

Διεσπάθισες χρόνια αμοίραστος
μα με σκέψεις μειλίχιες
ξαναπάλαιψες δράκους ακούραστος
και συντρόφους δεν είχες

Από κύνες ανίερους είχες φύγει αμύριστος
στις οσμές σου τις μύχιες
και ο έρως σου έλαθε αγύριστος
και εξέκρινες μέλαινες χόλες τις νύχτες

Όμως κάπου βαθιά μας, μες στ’ όνειρο τού φαιδρού κεραυνού
την αλήθεια μας πάντα θα λέμε
και θ' ακούμε το ένα το μήνυμα τού γαλάξιου ουρανού:
Στο χυμένο το γάλα δεν κλαίμε!


23-12-2003, 12:25 - 13:30, 11958,
25-12-2003, 17:13 - 17:48, 11960,
26-12-2003, 16:30 - 17:55, 11961,
17-5-2011, 14660.

Μάης του ‘68 ή Διαγαλαξιακό ταξίδι με ποδήλατο

Κύκλος μέσα στον κύκλο

Ύπαρξη χωρίς αρχή ή τέλος

Αργά και σταθερά

στα μεσοδιαστήματα της Παγωνιάς

λαμπερές φωτιές καίνε στους δρόμους

Στους ουρανούς 

ανήσυχα βλέμματα υψώνονται

ανταύγειες μακρινών νεφελωμάτων στα μάτια του πρωινού

αφανείς φωστήρες τ’ ουρανού

σπίθες μιας αναμφίβολης επιθυμίας

στις ανεξέλεγκτες κι απροσδιόριστες συνδιαστάσεις ενός ονείρου

Κύκλος μέσα στον κύκλο

σε μι’ αδιάκοπη κίνηση

καταστροφή ταυτόχρονη και δημιουργία

συνήθειες αυτού τ’ ουρανού

προσδιορίζοντας

τις μορφές που θ’ ακολουθήσουν

17->18-11-1989, 6809->6810

Τοπία

Πίσω στα τοπία
που πρωταντίκρυσες τη σιωπή
πίσω στα αισθήματα
που είχες σαν στάθηκες για πρώτη φορά στην βροχή

στον ζωοδότη ζεστό ήλιο του γαλάζιου
και ο κόσμος κάθε φορά διαφορετικός
μέσα σε νέες μορφές
μια προμορφή του νέου
μέσα σε νέες μορφές
μια προσμονή του νέου
μέσα στην Μήτρα της δημιουργίας
στα τοπία που πρωταντίκρυσες το φως

στους ουρανούς που έστρεψες το βλέμμα σου
μαγνητισμένος απ’ την μαγεία τους
και έστειλες το μήνυμά σου να διατρέχει το άπειρο
μέσα σε κόσμους διαρκώς μεταβαλλόμενους
διευρυνόμενα τοπία

23-11-1989, 6815