Δελφίνια

Είμαστε αδέρφια κάτω απ’ το ώριμο διάχυτο γαλάζιο
είμαστε φίλοι κάτω απ’ το πρίσμα τ’ ουρανού
κολυμπάμε μαζί μές τ’ ορθάνοιχτο Σύμπαν και ταξιδεύουμε
στ’ ατελείωτα πλάτη του ωκεανού

Νοιώθουμε το ανάλαφρο χάδι του νερού στα σώματά μας
την ανήσυχη δύναμη που μας σπρώχνει στο άγνωστο ταξίδι
ακούμε τα πολύπλοκα μηνύματα που μας περιβάλλουν
επικοινωνούμε με το Σύμπαν διαμέσου του ελεύθερου κι αγέρωχου νου

Ερωτευόμαστε με το πρώτο κοίταγμα στα μάτια
κι ακολουθούμε τα ρεύματα που χύνει πίσω του το σώμα
ίχνη που μας οδηγούν σε κόσμους πρωτοείδωτους
σκέψεις που μας φέρνουν σε κόσμους φωτεινούς

Είμαστε αδέρφια μέσα στο απέραντο πέλαγο της ελευθερίας
Είμαστε φίλοι, αμέτρητα ζευγάρια, παιχνιδίζουμε στο φως
Αυτά που μας ενώνουν δεν είναι υποχρεώσεις, δεν είναι δεσμά
Είναι μονάχα ελπίδες και τύχη, αγάπη, φιλία και ζωή

Αγαπάμε το φως, τα κορμιά μας, τον άνεμο και τον ωκεανό
Τιναζόμαστε προς τον ολόχρυσο ήλιο ζητώντας γαλήνη
Ταξιδεύουμε στον άνεμο ζητώντας περιπέτεια και γνώση
Βυθιζόμαστε μες στο νερό γυρεύοντας έρωτα και ηδονή

Δεν μας φοβίζουν αποστάσεις, ο θάνατος, τα βάθη
Το βύθισμα του ήλιου δεν μας αφαιρεί τις ελπίδες
Το μόνο που μας θλίβει η αχαριστία της ομάδας
η απώλεια του έρωτα, του φίλου, του συντρόφου: της ζωής


Για την Χριστίνα Π.
Ιούνιος 1993, [8101 - 8130]