Πύλες

Ο ύπνος της αγάπης μου
προφητικός και άυλος
ανούσιος και πλήρης
ανέκφραστος απέραντος
μονολογεί τα περασμένα
πληροφορείται τα μελλούμενα
κι είναι γλυκός απρόσιτος
προφητικός και άυλος
αιωνιότητας υπόσχεση
μέχρι το τέλος του κόσμου

Ποίος τάχα θαρρεί πως μπορεί
τον ύπνο της αγάπης μου να προφητέψει
τους μαγικούς του δίαυλους να κρυφακούσει
που παίζουν ήσυχα τραγούδια μαγικά
στολίδια φωτεινά και φευγαλέα σαν τα μικρά παιδιά
Γιορτές του αιθέρα τα όνειρά της
Καθώς διέρχεται μες απ’ τις πύλες
αδράττει τα μηνύματα
κι ακολουθεί τα νήματα
Καθώς περνά κάτω απ’ τα τρίγωνα
έχει κερδίσει τον αόρατο αγώνα
Ποίος τάχα θαρρεί πως μπορεί
τον ύπνο της αγάπης μου να προμαντέψει
τους μαγικούς του δίαυλους να κρυφακούσει
τις ταραγμένες σκέψεις του ν’ ανακουφίσει

Έτσι προφητική κι αόρατη η αγάπη λες είναι
έρχεται μες απ’ τα βάθη του σύμπαντος
κι είναι στολίδι σταθερό κι απέραντος κόσμος
ατάραχη λίμνη που κατοπτρίζονται
αιθέριες συνάξεις αγγελόπαιδων
που ευαγγελίζονται για μας έναν καινούριο πιο όμορφο κόσμο

20-7-1997, 9611, 22:10 - 22:48
Μερική Έμπνευση: 6-7-1997, ~07:00, 9597, Αγ. Τριάδα Πιερίας

Αφιερωμένο στην Χριστίνα Ζ.