Κύμα

Συ, αιώνια λάμψη των αρχαίων εικόνων
από τ’ άγρια κύματα μακρινών θαλασσών
Οι αμέτρητοι κάλχυλοι των ανεμώνων
όπως τα στροβιλίσματα των πλανητών
θά ’ναι μες στην αδιάλυτη ομίχλη των χρόνων
ο αιθέριος απόηχος αρχικών κραδασμών

Μες το άμετρον βήμα των σφοδρών κοχλασμών σου
στο ατέρμον πλατάγισμα γοργών ωκεανών
θά ‘μαι άτρεμον έρμαιον των διαλογισμών σου
και ευρεία εκπόρευσις, δέλτα ηριδανών
το ανεπανάληπτο κόσμημα των κυματισμών σου
και αστείρευτος χείμαρρος άστρων καινοφανών

Συ, αιώνια λάμψη των αρχαίων εικόνων
Ω! συ Κύμα τού Απείρου μεθυσμένον, ορμόν
μες στο Σώμα τού Κόσμου με το ρεύμα σιφώνων
μες στο Σώμα τού Κόσμου προς ταχύν καθαρμόν
γίνε ανάσα στα στήθη μου, χορηγός των κανόνων
αριθμός των αστέρων και πηγή των ρυθμών

7-7-2002, 21:45 - 23:10, 11424.