1999: Άρης στον Ζυγό, κατά προτίμηση ανάδρομος -ή- «Θα ‘ρθούνε καλύτερες μέρες στην Ινδία μας»

Βάρβαροι βαρβάτοι
παίζουνε μπάλλα
με των Ινδών τα κεφάλια
κι η Γη
αιμορραγεί
καρκίνος συγκεντρώνεται
εκεί που μολυσματική πνοή εκκενώνεται
και το σκαμμένο κόκκαλο των πόλεων υψώνεται
σε πολυώροφες σπηλιές
-μελανές πινελιές
στην παλέττα τού Κόσμου δοκιμές
τού Ζωγράφου η Θελεηση
θα εισακούσει την Δέηση
και θα εφαρμόσει
τού πολιτισμού την επείγουσα ατέρμονη πτώση
κι όποιος γλιτώσει
απ’ την τρύπα τής Κόλασης
που σαφώς διευρύνεται
καθώς η ανθρωπότης πληθύνεται
κι από μέσα της χύνεται
το άχρηστο αίμα μιας ανέφικτης Κύησης
μιας ανέφικτης Μύησης
στη Ζωή που σφραγίστηκε
κι αναντίστροφα τεμαχίστηκε
σε ραβδογράμματα
και ιστογράμματα
κι οργανογράμματα
κι όλα τα «γάμα-τα»
ώσπου στην Γη να ευδοκιμήσει
πένθιμο κυπαρίσσι
που θα ‘ρθεί να επισφραγίσει
των ανθρώπων-νεκρών το ακόρεστο γαμήσι
από την γιαμαγκούτσι Ανατολή
ως την απύθμενη Δύση
από τα κόκκινα φανάρια τής πανάθλιας Μπανγκόκ
μέχρι και τα λευκά φανάρια τής φιλόσοφης Αθήνας
κι όλοι οι δρόμοι κλεισμένοι
η δίοδος απαγορευμένη
σ’ αυτό το Τρίτο Κύμα από κόκκινα φανάρια
και λευκά, μέσα στα ύστατα πιθάρια
τού κυνισμού
και τού κιναιδισμού
αυτού τού έκφυλου πολιτισμού

Μες στην ομίχλη τού μηδενισμού
θεωρία μαλαφράντζας ξεσηκώνεται
έν’ ακόμη παλούκι καρφώνεται
στην οσφύ τής προπατορικής σχολίωσης
μιας νυν και αεί αναβαλλόμενης ενηλικίωσης
μέσα στο όργιο τής επιβίωσης
το μυστικό τής αυξομείωσης
τής αφομοίωσης
καλά κρυμμένο
καμουφλαρισμένο
με φύλλα συκής και καννάβεως
στην αδυναμία τού Άρεως
η μαλαφράντζα τής ειρωνείας ξεσηκώνεται
κι η αλήθεια απογυμνώνεται
απ’ την αλήθεια
κι υποχωρεί μπροστά στην συνήθεια
ανάμεσα στα κακοήθη στήθια
στού βαράθρου τ’ απύθμενα βύθια
Tα κούφια βουνά απομακρύνονται
με κραυγές που εκκρίνονται
χωρίς ν’ ανταποκρίνονται
σ’ αυτά που συμφωνήθηκαν
στις γροθιές που συγκροτήθηκαν
σε Διεθνείς Οργανισμούς
για να καλύπτουν τους αφανισμούς
ν’ αποφασίζουν με αφορισμούς
να επιβάλλουν την ειρήνη με βομβαρδισμούς.
είναι αυτή η σύγχρονη απώλεια
μέσα στης ανθρωπότης την πρωτόλεια
την πρωτοεμφανιζόμενη πνευματική κλιμακτήριο
πάνω στης Γης το Καθαρτήριο.
του μέλλοντος το εφαλτήριο
χαρβαλωμένου ρολογιού το ελατήριο
ξετυλίγεται ανάποδα ο χρόνος
κι αποκαλύπτεται ο πόνος
σφηνωμένος άναιμος στην Μέση-τής-Γης
ηλιθιότης αμιγής
αδιαφορία κι ευφορία συμμιγείς
ο πόλεμος τής ευτυχίας είν’ εδώ
ο πόλεμος τής σκέψης είμ’ εγώ
και το μπορώ να εκραγώ
σε κανάλια να διαρραγώ
στης Βαβυλώνας τα στενά τα θορυβώδικα
τα βάραθρα τ’ απρόβλεπτα, τα εξώδικα
στης Θείας Δίκης το καθάριο
το κύλισμα τού Χρόνου το μακάριο.  
το ξεθαμμένο κόκκαλο, μακάβριο
υψώνεται στην τελική του ματαιότητα
αγγίζοντας την ανελέητη παντοτινή ηλιθιότητα
- τού ανθρώπου την γνωστή και ανεξίτηλη ταυτότητα -
καθώς η Γη
αιμορραγεί
καρκίνος συγκεντρώνεται
εκεί που η σουλφουρική πνοή εκκενώνεται
ο πανάρχαιος δράκοντας αναπτερώνεται
κι η γη ανανεώνεται
με ανεξέλεγκτες δονήσεις
θανατηφόρος οργόνη απ’ τις πανάρχαιες κινήσεις
καθώς οι άνθρωποι τρελαίνονται
κι όλο γαμιούνται και υφαίνονται
μες στον ιστό τής παντοδύναμης πυρηνικής αράχνης.
όπως οι μύγες πριν την καταιγίδα
μοιάζει να μην τους έμεινε καμιά στην Γη ελπίδα
φαντάσματα τού χρόνου θα εξαφανιστούν
σαν τις σταγόνες τής πάχνης
η Αίτνα κι ο Βεζούβιος θα εξαγνιστούν
καθώς τα πέρατα τής Γης θα σκονιστούν
από την λάβα τής ακίνητης μα κι αεικίνητης εκείνης μάχης
κι η Ρώμη άρρωστη βαριά
μες στις παμπάλαιες ιερές ακολασίες
η Πομπηία ξαναγυρνά
με αχαλίνωτες νεοπλασίες
κι οι δρόμοι νεκροί, αγκυλωμένοι
μέσα στα κόκκινα φανάρια καβλωμένοι
ή στην ανύποπτή τους νύχτα κοιμισμένοι
κι οι ήπειροι καθρέφτες τού Κόσμου ραγισμένοι
κι οι αλήτες αρχηγοί των κρατών φοβισμένοι
- τους ενοχλούν οι σκέψεις τού κόσμου.
τα πληρωμένα τους στόματα ποτέ μην ακούσεις, Φως μου -
τους ενοχλούν οι σκέψεις τού κόσμου
μα ενοχλούμαι από τους φόνους, τους αφανισμούς
τις εκατόμβες, τους βομβαρδισμούς
απ’ των αμάχων τις σφαγές, τους ειρηνοποιούς αφορισμούς
το οργανωμένο έγκλημα, τους υποσχόμενους-δήθεν αφοπλισμούς
εκείνους τους βαρύγδουπους και υποκριτικούς χαιρετισμούς
κι όλους εκείνους τους απάνθρωπους πολεμικούς προϋπολογισμούς
των βεβαρυμένων στρατηγών τους παραλογισμούς.
Τους ενοχλούν οι αντιδράσεις τού κόσμου
μα εγώ ενοχλούμαι από τις πράξεις τού επισήμου υποκόσμου
- στα κοινοβούλιά τους ποτέ να μην εισέλθεις, Φως μου -

Salaam Bombay
κι εσείς φαβέλες τής Αργεντινής*
οι πύργοι των ναρκωτικών θα σωριαστούνε κάποτε νεκροί
Γεια σας κι εσάς, ω! ζούγκλες τροπικές τής Βραζιλίας
rainforests που ζείτε μακριά μες στην ομίχλη.
η λύτρωσή σας δεν αργεί!
Έχετε γεια νησιά τής Ιαπωνικής
ποιος να το ξέρει τι βυθοί θε να σας βρούνε…

1986: Το σημείο τής Αψίνθου Αποκαλύφτηκε
1989: Σφαγή των φοιτητών στην Πύλη τής Ουράνιας Ειρήνης
1993: Η Ινδία θρηνούσε αμέτρητα θύματα
1994: Οι Γέφυρες γκρεμίστηκαν στην Πόλη των Αγγέλων
1995: Η Πύλη των Θεών, το Κόμπε, παραδόθηκε στις φλόγες

Σαρανταπέντε φεγγάρια ακόμη

Salaam Βομβάη!
«Θα ‘ρθούνε καλύτερες μέρες στην Ινδία μας»…
Θα ‘ρθούν???


6>>7-10-1995, 19:30 - 01:25, 8958>>8959
*Ξέρω τι σκέφτεστε, όμως το έγραψα έτσι μόνο και μόνο για την λέξη Argent

Πολλά κι ανεκτίμητα ευχαριστώ στην Ευφημία Μ. για το ταξίδι της προς το μέρος μου και το φαινόμενο Doppler που προκάλεσε με αυτήν της την πράξη (!)


------------------------------------------------------------
Σαράντα φεγγάρια ακόμη (...) (εγράφη: Οκτώβριος 2010)