Γελάει καλύτερα όποιος δεν κατάλαβε το ανεκδ(ιήγη/ο)το

Αυτό που ο γλάρος θεωρεί σαν καθαρό
δεν είναι το ίδιο μ’ αυτό που ο άνθρωπος θεωρεί ως τέτοιο
Τα ράμφη που κουράστηκαν να
σκαλίζουν μες στην λάσπη
των μολυσμένων ποταμών και των λιμνών ορυκτελαίων
Τώρα πετούν αγέρωχα στον γαλανό ουρανό
που
σε κάνει να κρυώνεις
και το ξεβαμμένο αλφικό σου δέρμα να πονά
εξαιτίας τής βρωμιάς που έχεις εξαπολύσει
σ’ όλα τα στοιχεία τής φύσης

κι ο γλάρος συνεχίζει να πετά
μέσα στον καθαρό ουρανό που σε κάνει να κρυώνεις
- και τα μάτια σου να επιζητούν το σκοτάδι -
μ’ έναν υγιέστατο στ’αρχιδισμό
χέζοντάς σε με τα ίδια χωνεμένα σκουπίδια
που τού ‘χεις αφήσει για τροφή
μέσα σ’ αυτόν τον αστικό βούρκο
που βουλιάζεις καθημερινά
- εμπλουτίζοντάς τον με το περίσσευμα τής καρδιάς σου -
και τρως απ’ τα δημιουργήματα, τα πλάσματά του

ο γλάρος συνεχίζει να πετά
φτύνοντας μέσα στον ρυπαρό σου βούρκο
και μόνο το ήσυχο νερό που τεμπελιάζει
γνωρίζει πόσο μπορεί να αναστατωθεί
κι ακαταδάμαστο να ορμήσει
μέσα στους βούρκους τού Αυγείου
κάτω απ’ τ’ αδιάφορα γαλάζια φτερά τού γλάρου


7-11-1995, 13:00 - 14:00, 8990