«Τού κόσμου τού ανθρώπινου»

Ανακαλύψανε πως είχανε πονόδοντο
του κόσμου του ανθρώπινου οι τσατσάδες
γιαυτό και δεν μπορούσανε -λένε- ν’ αγιάσουν
Στα χρόνια των μεσουρανούντων άθλιων
θα διαλαλούσανε ψευδώς και επιμόνως
τού γεγονότος την αποσπασματικότητα
Ξανά θα απαιτήσουν την αγάπη μας
θα προσπαθήσουνε σκληρά κι απάνθρωπα
την ελεημοσύνη μας για ν’ αποσπάσουν
συνήθως με την βία
Το καλό κακό θα το πούνε πάλι
και το κακό καλό
«Αχ! Τι καλό που είναι το μπουρδέλο μας!»
τα λόγια τους θα λένε
Τον οίκο τους παινεύουνε και πάλι
απελπισμένα ελπίζοντας πως δεν θα τους πλακώσει
στην ώρα τής κρίσεως
που τόσο εξορκίζουν και φοβούνται
απάτες ξεστομίζοντας τού τύπου:
«μήποτε κρίνετε διά να μην κριθείτε»
και διαταγές στους υπολοίπους θα δίνουν
αυτοί που το «πρέπει» μισούν
και τις διαταγές κατακρίνουν

Αυτοί που σας λένε: «μην κρίνετε»
τού υπουργήματος άκριτοι κληρονόμοι θέλουν να γίνουν
αυτοδικαιωνόμενοι ανάξιοι
τού νόμου τής ζούγκλας αρχικελευστές
αρχικακούργοι

Για κάθε έγκλημα υπάρχει μια δικαιολογία
συνήθως τού κώλου
και οι υπαίτιοι τις δικαιολογίες τους αλλάζουν συνέχεια
κατασκευάζοντας άλλες ανάλογα με την περίσταση
προκειμένου να φαίνονται αμέτοχοι αθώοι
μα η απελπισμένη βιασύνη τους για μια δικαιολογία
είναι το υποκατάστατο τού αισθήματος ευθύνης που θά ‘πρεπε να έχουν
το αίσχος να μην διαπράξουν
αφού κανένα δίκιο δεν είναι τόσο μικρό
ώστε να σε οδηγήσει στο έγκλημα

- «Τόσο μεγάλο είναι το δίκιο?»
Όχι και τόσο! Περισσότερον έτι! -

Κι άλλες φορές χωρίς καν αυτά τα προσχήματα
τιμωρούς δικαστές τους δολοφόνους βαφτίζουν
και τους μωρούς εκδικητές υπουργούς τής κυβέρνησης
- κάποιες ακόμα ατέλειες στον οίκο τού κόσμου
του ατελή, τού ταπεινού, τού ανθρωπίνως αδύνατου -
Κάποιος θα πρέπει να διαλύσει, λοιπόν, τα υπουργεία σας
αφού, ωσάν μωρές παρθένες, δεν γνωρίζουν το ΕΡΓΟ
Εμείς δεν θα ζητήσουμε μερίδιο καταστροφής
τό ‘χουμε δει, το μάθαμε το έργο
Συντελείται αργά στα μυαλά σας
στερείστε κατανόησης και δεν το βλέπετε
Ξέρετε μόνο να ξεγλιστράτε
ν’ αμολάτε μελάνι, να εκλύετε ψεύδη
και να εκφράζετε στοιχειά και δαιμόνια
λειτουργοί των τσατσάδων
όλα να τα παρουσιάζετε ως ορθά
όλα να τα εγκρίνετε
εσείς που «δεν κρίνετε»
όταν τής ύπαρξής σας η κυβέρνηση σήπει από πάνω ως κάτω
Από καιρό σε καιρό ξεγλιστρώντας (από καιρού εις καιρόν ξεγλιστρώντας)
σ’ όλα εκείνα που επιβάλλονταν υποτασσόμενοι
αυτό που τώρα αναθεωρήσατε ως αποσπασματικό
ήτανε τότε το σύνολο
Ελεεινά σκουλήκια σερνόσασταν άθλια
στα τσούλια λειτουργών αρχιερόδουλων

Από καιρό εις καιρόν τα σκουπίδια τού χρόνου
επιδίδονται εις την ανάπλασιν τής ιστορίας
στην πλαστική εγχείρηση τού παρελθόντος τους
γιατί το πρόσωπό τους έχει από καιρό σαπίσει


(το πρόσωπόν τους γαρ από καιρού σεσπός)
18-2-1998, 23:35  &  19-2-1998, 10:10. 9824 & 9825